در میان شیعیان امروزین یک استثناء است نه یک قاعده؛ بیشترِ آنها دیدگاهی کاملاً مخالف دارند که هر گونه تردیدی را در رابطه با تمامیتِ قرآن رد میکند. رهیافت آنها این است... که صرفاً برخی از اهل حدیثِ فاقد قوه تشخیص (حشویّه) و زهّاد ( نُسّاک) در صدر اسلام توسط سران فرقههای غالی گمراه شدند.... بحث و جدل داخلی در درون جامعه امامی در باب [[چگونگی]] رهیافت به مصحف عثمانی، حاصل تاریخ پیچیده سیاسی و دینی تشیع است.۱
نویسنده در پاورقی، حدس زیر را مطرح کرده است:
شاید چندان بیراه نباشد اگر بگوییم که این اصرار بر تمامیت قرآن و ساماندهیِ همه احادیثِ مخالف آن، بازتابدهنده خواستی برای دست یافتن به تفاهم بیشتر با اسلام سُنّی است. واقعیت این است که برخی از عالمان امروزین اهل سنت، هنوز هم امامیّه را متهم به اعتقاد به «نظریه [[تحریف به]] نقیصه» میکنند.۲
سخن پایانی کلبرگ این بود:
اما تا همین امروز اختلاف نظرهای متعدد همچنان پابرجاست، و میتوان با پروفسور جی. ای. فُن گرونباوم همنظر بود که میگوید: ”خود شیعیان هرگز نتوانستهاند بر سر ادعای مخالفانشان راجع به تحریف متن مقدس به اتفاق نظر برسند."۳
1.. ن.ک: Kohlberg, ۲۱۸-۲۱۹ [[ب.ت: کلبرگ، نکاتی]] که به فردی به نام هِبَة الدین شهرستانی و عالمِ معروفتر خوئی (در مورد وی ن.ک: مطالب بعدی) به عنوان نمایندۀ « امروزیترین شیعیان» اشاره میکند.
2.. Kohlberg, ۲۲۳ [[ب.ت: کلبرگ، نکاتی]],
برای کتبِ نویسندگان اهل سنت که مورد اشاره قرار گرفتند هم به همین منبع مراجعه کنید. در این رابطه قابل ذکر است که چاپ امروزین تفسیر طَبَرسی (ن.ک: ادامۀ مطالب)، که در ردّ نظریۀ تحریف استدلال میکند، توسط دار التقریب المذاهب الاسلامیة [[کذا]] ("مرکز آشتی فرق مختلف اسلام") به چاپ رسیده که مشتمل بر مقدمهای به قلم محمود شلتوت، شیخ سابق و تقریبگرای الازهر، است.
3.. Kohlberg, ۲۱۹ citing G. E. von Grunebaume, Islam: Essays in the Nature and Growth of a Cultural Tradition (London ۱۹۵۵), p. ۸۰.
