1.. idem, ۲۷۷-۸ [[ب.ت: گلدزیهر، گرایش‌ها، ص۲۵۶]].

2.. Cf. Nöldeke-Schwally, Geschichte des Qurāns, ۱۰۲-۳, Leipzig ۱۹۰۹; A. Jeffery, The Qurʾānic Readings of Zaid b. ʿAlī, in Rivista degli Studi Orientali, XVI (۱۹۳۶), ۲۴۹; Buhl, Koran, in EI, ed. I; D. Rahbar, Relation of Shīʿa Theology to the Qurʾān, in The Moslem World, LI, no ۳ (July ۱۹۶۱), ۹۲-۸, LII, no ۱ (Jan. ۱۹۶۲), ۱۷-۲۱, no ۲ (April ۱۹۶۲), ۱۲۴-۸; and Hollister, The Shīʿa of India, ۲۸-۹, London ۱۹۵۵.

3.. Ed. Hotsma, II, ۱۹۷, ۱۵۲-۴.

4.. W. St. Clair Tisdall, Shīʿa additions to the Koran, in The Moslem World, vol. III (۱۹۱۳), ۲۲۷-۴۱[[ب.ت: همین کتاب، ص۴۷]].

5.. Garcin de Tassy, Chapitre inconnu du Coran, in Journal Asiatique, XIII (۱۸۴۲), ۴۳۱-۹.

6..Mirzā Kazembeg, Observations sur Chapitre inconnu du Coran, idem, XIV (۱۸۴۳), ۳۷۱-۴۲۹.

7.. Vorlesungen über den Islam., ibid [[ب.ت: گلدزیهر، درس‌ها، همان]].

8.. نسخه‌ای که در اختیار من است، در سال ۱۲۹۴/ ۱۸۷۷ در لکهنو لیتوگرافی شده است.

9.. idem., ۲۷۲.

1.. I. Goldziher, Die Richtungen der islamischen Koranauslegung, especially ۲۶۳-۳۰۹, reprinted, Leiden ۱۹۵۲[[ب.ت: گلدزیهر، گرایش‌ها، صص۲۴۱-۲۸۸]].

2.. I. Goldziher, Vorlesungen über den Islam, ۲۰۱-۷۸, Heidelberg ۱۹۱۰
[[ب.ت: گلدزیهر، درس‌ها، صص۴۳۵-۶۰۰]].

3.. گلتسیهر در این بافت اصطلاح « شیعه» را برای اشاره به مکاتب شیعیِ غیرغالی از صدر اسلام تا روزگار حاضر و بدون تفاوت‌گذاری [[بین آنها]] استفاده می‌کند. داوری گلتسیهر در این زمینه بی‌ابهام و وفادار به همان سبک او در روشنیِ عبارات است، چنان‌که بیان می‌کند: ”هرچند شیعیان باورداشتِ یکی از گروه‌های افراطی‌شان ــ مبنی بر اینکه قرآنِ رسیده به دست ما به خاطر تردیدها دربارۀ وثاقت و تمامیتش نمی‌تواند یکی از منابع دین شناخته شود، را رد می‌کردند ــ از همان بدو ظهورشان نسبت به تمامیت متن جمع‌آوری‌شدۀ عثمانی ظنین بودند. شیعیان چنین ادعا می‌کنند که این [[متن عثمانی]] در مقایسه با قرآنی که محمد آورده بود، حاوی افزوده‌ها و تغییرات مهم متنی است؛ از طرف دیگر هم احتمالا قسمت‌های مهمی از قرآن اصلی به واسطۀ حذف از بین رفته است." Die Richtungen der islamischen Koranauslegung, ۲۷۰ [[ب.ت: جولدتسهر، مذاهب، ص۲۹۳؛ گلدزیهر، گرایش‌ها، ص۲۴۸]] و ”همۀ این عناصر شیعی توسط دبلیو. سنت کلر تیسدال، عجالتا فقط با ترجمۀ انگلیسی، منتشر شده‌اند [[ب.ت: همین کتاب، ص۵۳ به بعد]]. همۀ شواهد به نفع این فرض همیشگی شیعی است که نقایص قرآن عثمانی نسبت به مصحف اصیلِ واقعی بی‌اهمیت و ناچیز نیستند."Ibid., ۲۷۱ [[ب.ت: جولدتسهر، مذاهب، ص۲۹۵؛ گلدزیهر، گرایش‌ها، ص۲۵۰]].