سورة النورَین: ۴۲ آیه

به نام خدای مهربان و بخشنده^۱

۱ـ ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به دو نوری که ما نازل کرده‌ایم ایمان آورید. آن (دو)، آیات (نشانه‌های) مرا بر شما تلاوت می‌کنند، و هر دو (تثنیه) شما را از عذاب روز عظیم بیم می‌دهند. ۲ـ دو نور، از یکدیگرند: و به‌راستی ما [در حاشیه: ”و من"] شنوا و دانا هستیم [هستم]. ۳ـ به‌راستی کسانی که عهد خویش با پروردگار و رسولش را در [خصوصِ] خاندان او^۲ وفا می‌کنند، برای ایشان باغ‌های دلگشا و پرنعمت است. ۴ـ و کسانی که پس از ایمان آوردن کفر ورزیدند، از طریق نقض پیمان‌هایشان و آنچه رسول با ایشان عهد کرده بود، به درون دوزخ ( الجحیم) افکنده خواهند شد. ۵ـ به‌راستی آنها که به نفس خود ستم نمودند و در برابر جانشینِ (وصيّ) رسول طغیان کردند، از آب جوشان خواهند نوشید. به‌یقین خداست که آسمان‌ها و زمین را با آنچه اراده کرده، تابان می‌سازد و [برخی] از فرشتگان و رسولان را برگزیده است و [تعدادی] از مؤمنان را حاکم بر (خلق خود، یعنی) نوع بشر قرار داده است، خداوند هر چه اراده کند به انجام رسانَد: خدایی جز او نیست، رحمانِ رحیم. ۶ـ و به‌حقیقت آنها که پیش از ایشان بودند با رسولانشان خدعه کردند، پس من به خاطر مکرشان ایشان را عقوبت نمودم (یا گرفتم): به‌راستی گرفتنِ من (عقوبتم) شدید و دردناک است. ۷ـ به‌راستی پروردگار حقیقتا عاد و ثمود را به سبب آنچه سزاوارش گشته بودند هلاک نمود، و او ایشان را انذاری (یادآوری) برای شما قرار داد: پس آیا [از خداوند] نمی‌ترسید؟ ۸ ـ و [اما] فرعون، بدان جهت که در برابر موسی و هارون^۳ بسیار طغیانگر بود، او و همه پیروانش را خداوند غرق کرد.^۴ ۹ـ تا برای شما نشانه‌ای باشد: و به‌راستی بیشتر شما^۵ فاسق و نابکارید. ۱۰ـ به‌راستی پروردگار در روز حشر (یعنی روز داوری) ایشان را گرد هم خواهد آورد، و آنها چون مورد

تاکنون هرگز اجازه نداده‌اند که حتی یکی از این آیات جعلی وارد رونوشت‌هایشان از قرآن شود. تا آنجا که ما می‌دانیم، نسخه خطی مورد نظر ما تنها نسخه موجودی است که، همراه با سوره‌های اصیل قرآن، شامل این دست‌بُردها و افزوده‌ها نیز می‌باشد. ثابت شده است که رساندن آنها به مرحله پذیرش عمومی، حتی نزد شیعیان، غیرممکن است. احتمالا هرگز تلاشی برای متقاعد کردن اهل سنت به پذیرش آنها صورت نگرفته است، چراکه بیهوده بودن چنین تلاشی حتی برای خود جاعل هم باید آشکار بوده باشد.

این نکته در خور توجه است، چون همان چیزی را اثبات می‌کند که اغلبْ نویسندگان مسیحی در پاسخ به اظهاراتی می‌گویند که غالبا مسلمانانِ ناآگاه (و گاهی حتی عالمان ایشان) ادعا می‌کنند که یهودیان یا مسیحیان یا هر دوشان، با حذف پیشگویی‌های مربوط به محمد[[ص]] و با افزودن عباراتی که تعلیم‌گر اصول اعتقادی مخالف با قرآن است، بایبل را تحریف کرده‌اند. اگر اثبات شده که وارد کردنِ حتی یکی از این جعلیاتِ ساخته‌شده با آن هدف به قرآنِ عربی غیرممکن است، درباره بایبل نیز چنین است، به‌ویژه وقتی که کثرت نسخه‌های اولیه آن را (که تاریخ قرآن نظیری برای آن گزارش نکرده) به یاد آوریم. این مسئله آن چنان روشن است که ما نیازی به کوشش برای اثبات آن نمی‌بینیم.^۱

متن سورة النورین در رونوشتِ من از نسخه خطی، در بسیاری از موارد با آنچه کانُن سل (به نقل از مقاله میرزا کاظم بِگ در مجله آسیاتِک^۲ در دسامبر ۱۸۴۳) گزارش کرده، متفاوت و ظاهرا راجح است. چنانچه کسی از خوانندگان ما نسخه دیگری از قرآن سراغ دارد که حاوی اضافات و تغییرات است، یقینا از سر لطف ما را در جریان خواهند گذاشت. اکنون به ارائه ترجمه‌ای از متن عربی این افزوده‌های شیعی به قرآن می‌پردازیم.