در آخرالزّمان ظاهر شود۱ و آن را در جنگ با دشمنان تشیع به کار برد.۲
(۴) « تیماج سفید» (الجفر الابیض)۳ یک کیسه چرمی سفید رنگ حاوی کتابهایی که دربردارنده تمام معارف پیامبران و امامان (وصي)،۴ و نیز دانش حکمای کهن بنیاسرائیل هستند. تعداد کل آنها چهارده جلد است، و هر کدام به چهارده بخش تقسیم شده است. کتابهایی که اینها در بر دارند، از این قرارند:
ـ اسفار خمسه، آن گونه که بر موسی وحی شده است.۵
ـ صُحُف ابراهیم۶ (که اولین کتابهای خداوند هستند،۷ شامل بیست ورق که خدا بر ابراهیم وحی کرد، حاوی حکایات، انذارها و ستایشهای خدا).
ـ مزامیر داوود۸،۹ (صد و پنجاه مزمور).۱۰
1.. الإربِلی، کشف الغمة، ج۲، ص۱۷۲؛ الراوندی، الخرائج، ج۲، ص۸۹۴.
2.. الکلینی، الکافی، ج۱، ص۲۴۱، ش۳؛ المفید، ج۲، ص۱۸۶؛ الصفّار، بصائر، ص۱۵۲، ش۳؛ الطَبَرسی، إعلام، ص۲۸۴؛
Amir-Moezzi, Divine Guide [Mohammad Ali Amir-Moezzi, The Divine Guide in Early Shīʿīsm, translated by David Strieght, Albany: State University of New York Press, ۱۹۹۴],p.۷۴.
3.. ن.ک: الکلینی، الکافی، ج۱، ص۲۴۰، ش۳؛ الطَبَرسی، إعلام، ص۲۸۵.
4.. دربارۀ مفهوم وصي ن.ک: E. Kohlberg, waṣī, EI۲, ۲۰۰۲, vol. xi, pp. ۱۶۱-۱۶۲ و نیز:
Uri Rubin, "Prophets and Progenitors in the Early Shīʿa Tradition”, Jerusalem Studies in Arabic and Islam, ۱۹۷۹, I, pp. ۴۱-۶۶.
5.. برای اطلاعات بیشتر دربارۀ اسفار خمسه در اسلام نگاه کنید به:
Hava Lazarus-Yafeh, "Tawrāt”, EI۲, ۲۰۰۰, vol. x, pp. ۳۹۳-۳۹۵.
6.. دربارۀ ابراهیم ن.ک: Rudi Paret, Ibrāhīm, EI۲, ۱۹۸۶, vol. iii, p. ۹۸۰.
7.. الطَبَرسی، إعلام، ص۲۸۵؛ الثعالبی، ثمار القلوب، ۱۹۸۵، ص۴۳؛ الجزائری، النور المبین، ۱۹۸۳، صص۵، ۱۶۶؛ ابن ابی فِراس، ۱۹۵۶، ج۲، ص۶۷؛ ابن بابویه، معاني الاخبار، ص۳۳۴.
8.. المفید، ج۲، ص۱۸۶؛ الراوندی، الخرائج، ج۲، ص۸۹۴؛ الإربِلی، کشف الغمة، ص۱۷۲؛ الفتّال، روضة، ج۱، ص۲۱۱؛ و
J. Horovitz, [R. Firestone], Zabūr, EI۲, ۲۰۰۲, vol. ii, pp. ۳۷۲-۳۷۳.
9.. این مزامیر در قرآن ذکر شدهاند (نساء۴: ۱۶۳): "و ما به داوود زبور را دادیم". ن.ک:Pickthall, p. ۱۰۹.
10.. الإربِلی، کشف الغمة، ج۲، ص۱۷۲؛ ابراهیم السّامَرّائی، « الألفاظ النصرانیة في العربیة»، الاستاذ، بغداد: کلیة الأستاذ بجامعة بغداد، ۱۹۶۶-۱۹۶۷، دورۀ ۱۴، ش۱-۲، ص۶۷.
