« يا كيست كه بيچاره را ـ آن گاه كه بخواندش ـ پاسخ مى دهد و گرفتارى را مى زدايد و شما را جانشينان [خويش در] اين زمين مى گردانَد ؟ آيا معبودى جز خداى يگانه هست ؟ چه اندكْ پند مى پذيريد!» .
حديث
۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به پرسش درباره صحف ابراهيم عليه السلام ـ: [در صحف ابراهيم عليه السلام آمده بود :] «خردمند ، تا خِردش برجاست ، بايد اوقاتى را براى خود در نظر گيرد : وقتى براى راز و نياز با پروردگارش ، وقتى براى حسابرسى از خود ، وقتى براى انديشيدن در آنچه خداوند عز و جل در حقّ او كرده است ، و وقتى كه در آن براى استفاده از بهره هاى حلالش خلوت گزيند ؛ زيرا كه اين وقت (بهره مندى از لذّت حلال) ، كمكى است براى آن اوقات [ديگر] و آسايش يافتن دل ها و زدودن پريشانى آنها.
۲.امام على عليه السلام :براى مؤمن سه وقت است : وقتى براى راز و نياز با پروردگارش ؛ وقتى براى سر و سامان دادن به زندگى اش ؛ و وقتى براى پرداختن به كامجويى هاى حلال و زيبايش.
۳.امام كاظم عليه السلام :در آن بكوشيد كه اوقاتتان ، چهار بخش باشد : بخشى براى راز و نياز با خداوند ؛ بخشى براى كار معاش ؛ بخشى براى معاشرت با برادران و دوستان مورد اعتماد ، آنان كه عيب هايتان را به شما گوشزد مى كنند و با شما خالص و يكرنگ اند ؛ و بخشى براى بهره بردارى از لذّت هاى حلالتان.
