چاپ شده است. ^۱
۲۲ . شرح عهد مالك اشتر ، از محمّد ابراهيم بن محمّد مهدى نوّاب تهرانى (بدايع نگار) (م ۱۲۹۹ ق). مؤلّف ، اين كتاب را براى ناصر الدين شاه ، نوشته است. ^۲
۲۳ . شرح نهج البلاغة ، از احمد بن على اكبر مراغى (م ۱۳۰۰ ق) .اين كتاب ، شرح نكات مشكل نهج البلاغه ، به شيوه تعليق است. ^۳
۲۴ . مظهر البينات و مظهر الدلالات ، از نصر اللّه تراب بن فتحعلى (لطفعلى) دزفولى (م ۱۳۱۱ ق) . ترجمه شرح نهج البلاغةى ابن ابى الحديد به فارسى است كه در واقع ، شرح شرح است كه به دستور ناصر الدين شاه ، در تاريخ ۱۲۹۵ ق ، در چهار مجلّد ، نگاشته شده است. نسخه آن در كتاب خانه دانشگاه تهران ، موجود است . ^۴

سه. شرح و حاشيه نويسى بر «صحيفه سجّاديه»

صحيفه سجّاديه ، مشتمل بر ۵۴ دعا با مضامين بلند از سيّد الساجدين على بن حسين عليه السلام است. ^۵ بر اين كتاب شريف كه به «زبور آل محمّد صلى الله عليه و آله » نيز شهرت دارد ، شرح و حاشيه هاى بسيارى نوشته شده است كه اينك ، شروح و حواشى نگاشته شده در قرن دوازدهم و سيزدهم ، معرّفى مى شود.

قرن دوازدهم

۱ . نور الأنوار فى شرح كلام خير الأخيار ، از سيّد نعمة اللّه بن عبد اللّه جزايرى (م ۱۱۱۲ق).

۱۵ . شرح نهج البلاغة الصغير ، از سيّد عبد اللّه بن محمّد رضا شبّر. ^۱
۱۶ . شرح [و ترجمه] نهج البلاغة ، از محمّد باقر بن محمّد ، معروف به ميرزا باقر نوّاب لاهيجى (م ۱۲۴۵ ق). ^۲ كتاب ، به فارسى است و به امر فتحعلى شاه قاجار ، نوشته شده است. اين اثر ، در سال هاى ۱۳۱۷ ، ۱۳۲۵ و ۱۳۵۶ ق ، در تهران به چاپ رسيده است. ^۳
۱۷ . منهج المعرفة ، از سيّد صدر الدين بن محمّد باقر موسوى دزفولى (م ۱۲۵۶ ق). اين كتاب ، شرح نهج البلاغة است. ^۴
۱۸ . شرح نهج البلاغة ، از محمّد تقى بن مير مؤمن (م ۱۲۷۰ ق). شرح مبسوط ، ولى ناتمامى است. ^۵
۱۹ . شرح نهج البلاغة ، از ابوالقاسم بن محمّد حسين بختيارى اصفهانى (م ۱۲۷۲ ق). ^۶
۲۰ . شرح نهج البلاغة ، از محمّد تقى بن محمّد على سپهر كاشانى (م ۱۲۹۷ ق). اين كتاب ، ترجمه بخشى از خطبه ها ، نامه ها و سخنان كوتاه نهج البلاغة است. ^۷
۲۱ . رموز الإمارة ، از احمد بن محمّد شفيع شيرازى (وقار) (م ۱۲۹۸ ق). شرح فرمان امير مؤمنان به مالك اشتر ، به نظم فارسى است و در سال ۱۳۳۱ ق ، در شيراز