در جاهایی که پیشبودِ شیعه معرفی میشود، احادیث بسیاری هم درباره بنی اسرائیل شبیه به احادیث آدم[[ع]] وجود دارد. برای نمونه، بنی اسرائیل در زمان وقوف در سینا، که وصفش در آیه ۹۳ سوره بقره آمده است، فرمان یافتند که در کنار دریافت «دین خدا و احکامش» (دین الله وأحکامه)، برتری علی[[ع]] و فرزندانش بر همه مخلوقات دیگر را نیز تصدیق کنند.۱ در گزارشی دیگر این دیدگاه به عبارتی روشنتر بیان شده است، در کلماتی که ادعا میشود خدا در دهان موسی[[ع]] گذاشته است: او مردم را فرا میخواند تا محمد[[ص]] و علی[[ع]] و جانشینان و پیروان او را ستایش و تکریم کنند. او همچنین میگوید محمد[[ص]] بهترینِ پیامبران، علی[[ع]] بهترینِ خاندان او، پیروان او بهترین پیروان، و ملت او بهترین ملتها هستند.۲ اما بنی اسرائیل پس از شنیدن این سخنان از تصدیق درستی آنها سر باز زدند، چراکه آنها خودشان را قوم برگزیده میدانستند، پس کلام موسی را انکار کرده، گفتند: ”ما برتریِ ملتی را که نمیبینیم و نمیشناسیم تصدیق نمیکنیم" ( لَسنا نَعترفُ لِقومٍ بِالفضلِ لا نَراهُم وَلا نَعرِفُهُم).۳ سپس نشان داده میشود که نجات بنی اسرائیل از آزار مصریان و عبورشان از دریای سرخ با امنیت، همه به خاطر دعا کردنشان به محمد[[ص]] و خاندان او بوده است.۴ همچنین بلایی که در پی گناه آنان در جریان گوساله طلایی بر اسرائیلیان نازل شده بود به خاطر دعایشان به محمد[[ص]] و خانواده او برطرف شد.۵ خود آن گناه نیز پس از اینکه آنها دعا کردند و تعهد دادند که سوگند وفاداری به خاندان محمد[[ص]] را ادا کنند، بخشیده شد.۶ این احادیث تنها تعدادی از موارد بسیاری است که در سراسر کتاب گنجانده شده است.۷
1.. همان، ص۴۲۴، و مفهومی مشابه را ببینید در: ص۲۵۳.
2.. همان، ص۴۲۶-۴۲۷.
3.. همان، ص۴۲۷.
4.. همان، صص۲۴۳-۲۴۶.
5.. همان، صص۲۵۴ به بعد.
6.. همان، ص۲۵۲.
7.. دربارۀ جایگاهی که احادیث مرتبط با بنی اسرائیل توراتی و یهودیانِ صدر اسلام در تشیع دارند، ن.ک:
S. M. Wasserstrom, "The Shīʿīs are the Jews of our Community,” Israel Oriental Studies ۱۴ (۱۹۹۴): ۲۹۷-۳۲۴; U. Rubin, "The Gate of Ḥiṭṭa,” in his Between Bible and Qurʾān: The Children of Israel and the Islamic Self-Image, Princeton ۱۹۹۹, pp. ۸۳-۹۹; and M. M. Bar-Asher, "On Judaism and the Jews in Early Shīʿī Religious Literature,” Peʿamim – Studies in Oriental Jewry ۶۱ (۱۹۹۴): ۱۶-۳۶ (به عبری).
