ویژگیهای آشکارِ مربوط به حافظه قابل اعتماد با دیگر خصوصیات تکمیل میشوند. چنانکه روشن خواهد شد، [[طبق این نظریه]] راویان موثق باید قادر باشند مفهومِ مطالبی را که نقل میکنند دریابند و ارزیابی کنند. در توصیف همین مهارتهای تفسیری است که این گزارش از دانشی هرمنوتیکی پرده برمیدارد که در پسزمینه فرض گرفته است.
امام علی[[ع]] توصیف خود از دستههای گوناگون را با این جمله آغاز میکند:
راویان (مُحَدِّثون) چهار دستهاند و تنها چهار نوع از مردم هستند که گزارشها را به تو میرسانند؛ نوعِ پنجمی وجود ندارد.۱
توصیف دسته اول (منافق) تقریباً به طور کامل جدلی است، و آشکارا مخالفان شیعه را هدف گرفته است:
او مردی منافق است که در ظاهر مؤمن است و خود را مسلمان جلوه میدهد. او از زشتکاری پرهیزی ندارد، و از گناه خودداری نمیکند، تا جایی که عمداً درباره پیامبر دروغ میگوید. اگر مسلمانان میدانستند که او منافقی فریبکار (کذّاب) است، هیچ چیزی از او نمیپذیرفتند و او را به عنوان فردی صادق تأیید نمیکردند. اما آنان میگویند: ”این فرد از صحابه پیامبر است. او را دیده و به سخنانش گوش داده و دروغ نمیگوید و دروغ گفتن درباره رسول را مجاز نمیداند."۲ خدا با گفته خود، به تو درباره منافقان آگاهی داده و آنان را توصیف کرده است. خدا میگوید: ”و چون آنان را ببينى هيكلهايشان تو را به تعجب وامیدارد، و چون سخن گويند به گفتارشان گوش فرامىدهى" (منافقون۶۳: ۴).
پس از [پیامبر]، آنان همچنان حاضرند و به سرانِ گمراهی نزدیک شدهاند، کسانی که با باطل، دروغ، نفاق و افترا مردم را به آتش میخوانند. سرانِ گمراهی آنان را
