۰.عن أبي عبداللّه عليه السلام :لاسبق إلا في خفّ أو حافر أو نصل ، يعنى النضال . ^۱

۰.امام صادق عليه السلام فرمود :[ شرط گذارى در ] مسابقه جايز نيست ، مگر در شترسوارى ، اسب دوانى و تيراندازى .

۰.قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله :لا سبق إلا في حافر أو نضل أو خفّ . ^۲

۰.رسول خدا فرمود :[ شرط گذارى در ] مسابقه جايز نيست ، مگر در اسب دوانى ، تيراندازى و شتر سوارى .

۳ . تحليل انفال بر شيعيانْ در عصر غيبت . مطابق پاره اى روايات ، انفال ، در عصر غيبت بر شيعيان ، حلال شده و همگان مى توانند از آن بهره برند :

۰.عن أبى جعفر عليه السلام . . . قال :يا نجية ! إنّ لنا الخمس فى كتاب اللّه ولنا الأنفال ، ولنا صفو اللّه . . . اللّهمّ أنا قد أحللت ذلك لشيعتنا . ^۳

۰.امام باقر عليه السلام فرمود :اى نجيه! خمس بر حسب آيات قرآنى از آنِ ماست . انفال از آن ماست . سهم خداوند از آنِ ماست . . . بار خدايا ! همه آنها را براى پيروان خود ، حلال كرديم .

۰.عن الصادق عليه السلام :. . . و كل ما كان فى أيدى شيعتنا من الأرض فهم فيه محلّلون و محلّل لهم ذلك إلى أن يقوم قائمنا . ^۴

۰.امام صادق عليه السلام فرمود :هر زمينى كه در دست شيعيان ما باشد ، براى آنان حلال است تا زمانى كه قائم ما به پاخيزد .

بجز اين سه مورد ، موارد ديگرى نيز در آثار امام رحمه الله به چشم مى خورد كه بدان اشاره مى شود .
۴ . شطرنج . در روايات متعددى بازى با شطرنج ، تحريم شده است ، مانند :

۰.عن الصادق عليه السلام :. . . و ذلك إنّما حرّم اللّه الصناعة التى هى حرام كلها ، التى يجى ء

از جناب عالى كه فرد تحصيلكرده و زحمت كشيده اى مى باشيد ، توقع نبود كه اين گونه برداشت كرده و آن را به اسلام نسبت دهيد .
شما خود مى دانيد كه من به شما علاقه داشته و شما را مفيد مى دانم ؛ ولى شما را نصيحتى پدرانه مى كنم كه سعى كنيد تنها خدا را در نظر بگيرد و تحت تأثير مقدّس نماها و آخوندهاى بى سواد واقع نشويد ؛ چرا كه اگر بناست با اعلام و نشر حكم خدا به مقام و موقعيتمان نزد مقدّس نماهاى احمق و آخوندهاى بى سواد ، صدمه اى بخورد ، بگذاريد هرچه بيشتر بخورد . ^۱
امام رحمه الله در اين نامه بجز تأكيد بر پرهيز از جمود در فهم روايات و اين كه اين امر به ناكامى دين در اداره زندگى مى انجامد ، به سه مورد اشاره كرده است كه به اجمال ، بدان اشاره مى شود :
۱ . مصرف زكات . در آيات قرآنى و احاديث ، براى مصرف زكات ، مواردى مشخّصْ ذكر شده كه عبارت اند از :
إنما الصدقات للفقراء والمساكين و العاملين عليها والمولّفة قلوبهم و في الرقاب والغارمين و في سبيل اللّه وابن السبيل فريضة من اللّه . ^۲ صدقات ، تنها به تهيدستان و بينوايان و متصدّيانِ (گردآورى و پخش) آن ، و كسانى كه دلشان به دست آورده مى شود ، و در (راه آزادى) بردگان ، و وامْداران ، و در راه خدا ، و به در راه مانده ، اختصاص دارد . (اين) به عنوان فريضه از جانب خداست .
و روايات در شرح اين آيه و موارد آن ، بسيار است كه از ذكر آنها صرف نظر مى شود . ^۳
۲ . سَبْق و رِمايه . در روايات ، موارد شرط گذارى در مسابقات ، منحصر شده به تيراندازى ، اسب سوارى ، و شنا :