۱۸۰.دلائل الإمامةـ به سندش ، از امام حسين ، از امام على عليهماالسلام ، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: چون روز قيامت شود ، منادى ندا مى دهد : «اى مردم ! ديده هايتان را فرو بخوابانيد و سرهايتان را پايين بيندازيد تا فاطمه دختر محمّد ، بگذرد » .
پس ، نخستين كسى كه پوشانده مى شود و دوازده هزار حوريه از بهشت به استقبالش مى آيند و نيز پنجاه هزار فرشته ، سوار بر مَركب هايى از ياقوت كه بال ها و زمام هايشان از مرواريد نو و ركاب هايشان از زِبَرجد و جهازشان از درّ است و بر هر جهازى ، فرشى از ابريشم گسترده است ، تا او را از صراط بگذرانند و به بهشت درآورند و بهشتيان ، همديگر را به آمدنش مژده مى دهند .
فاطمه عليهاالسلام ، بر صندلى اى از نور مى نشيند و آنان ، گِرد او مى نشينند . آن ، بهشتِ فردوس است كه سقفش عرش رحمان است و در آن ، دو قصر است : قصرى سفيد و قصرى زرد ، از مرواريدِ يك شكل . در قصر سفيد ، هفتاد هزار خانه براى محمّد صلى الله عليه و آله و خاندان اوست و در قصر زرد ، هفتاد هزار خانه براى ابراهيم عليه السلام و خاندان اوست .
سپس ، خداوند عز و جل ، فرشته اى براى او روانه مى كند كه پيش از آن براى هيچ كس نفرستاده است و به سوى كسى پس از او نيز روانه نمى كند و [فرشته ]مى گويد : «پروردگارت به تو سلام مى رسانَد و مى گويد : از من بخواه» .
فاطمه عليهاالسلام مى گويد : او سلام است و سلامت ، از اوست . نعمتش را بر من تمام ، كرامتش را برايم مهيّا و بهشتش را برايم روا كرده و مرا بر بقيه خلقش برترى داده است . از او [حقّ شفاعت] فرزندان و دودمانم و هر كس كه پس از من ، آنان را دوست داشته و به خاطر من ، رعايتشان كرده است ، مى خواهم .
پس خداوند به آن فرشته و در همان جا وحى مى كند كه : «به او خبر بده كه من ، او را در حقّ فرزندان و نسل و دوستداران و رعايت كنندگان آنها پس از او ، شفيع قرار دادم» .
فاطمه عليهاالسلام مى گويد : ستايش ، خدايى راست كه اندوهم را بُرد و چشمم را روشن داشت .
پس خداوند ، بدان ، چشم محمّد صلى الله عليه و آله را روشن مى دارد .
