۳۴۴.الإقبالـ به نقل از ابو معشر ـ: چون ماه رجب فرا ‏می‌رسید، امام صادق علیه السّلام این دعا را در هر روز از آن می‏خواند:
«آنان که بر غیر تو بار یافتند، ناامید گشتند، و آنان که به جز تو پرداختند، زیانکار شدند، و آنان که به جز تو روی آوردند، به تباهی رسیدند، و آنان که روزیِ خود را از غیر تو جستند، دچار قحطی شدند. دروازه‏ات به روی
مشتاقان، باز است و خیرت برای خواهندگان، در دسترس است و احسانت برای نیازمندان، بی مانع است و عطایت برای آرزومندان، آماده است و روزی‏ات حتّی برای روی‏گردانان از فرمانت، گسترده است و بردباری‏ات، دشمنانت را نیز در بر می‏گیرد. شیوه‌ات، احسان به بدکاران، و روشت، باقی گذاشتن متجاوزان است. خدایا! مرا به راه ره یافتگان ره‌نمون شو، و تلاش تلاشگران را روزى‏ام فرما و مرا از بى‌خبرانِ دور شده قرار مده و روز جزا مرا بیامرز».

۳۴۴.الإقبال عن أبي معشر عن الإمام الصادق علیه السّلام، قال: إنَّهُ كانَ إذا دَخَلَ رَجَبٌ يَدعو بِهٰذَا الدُّعاءِ في كُلِّ يَومٍ مِن أيّامِهِ:
خابَ الوافِدونَ عَلیٰ غَيرِكَ، وخَسِرَ المُتَعَرِّضونَ إلّا لَكَ، وضاعَ المُلِمّونَ إلّا بِكَ، وأَجدَبَ المُنتَجِعونَ إلّا مَنِ انتَجَعَ فَضلَكَ، بابُكُ
مَفتوحٌ لِلرّاغِبينَ، وخَيرُكَ مَبذولٌ لِلطّالِبينَ، وفَضلُكَ مُباحٌ لِلسّائِلينَ، ونَيلُكَ مُتاحٌ لِلآمِلينَ، ورِزقُكَ مَبسوطٌ لِمَن عَصاكَ، وحِلمُكَ مُتَعَرِّضٌ لِمَن ناواكَ، عادَتُكَ الإِحسانُ إلَى المُسيئينَ، وسَبيلُكَ الإِبقاءُ عَلَى المُعتَدينَ. اللّٰهُمَّ فَاهدِني هُدَى المُهتَدينَ، وَارزُقنِي اجتِهادَ المُجتَهِدينَ، ولا تَجعَلني مِنَ الغافِلينَ المُبعَدينَ، وَاغفِر لي يَومَ الدّينِ.^۱