همچنين دعاها و طلسماتى براى روا شدن حاجتهاست .
نسخهها:
۲۸۱۴۶ ـ قم، گلپايگانى: ۲۱۴/۱۵/۲۹۷۴، آغاز: و موى دم دراز گوش خسته يهمره را سوراخ كرده و اين هر دو موى را در خسته مذكور مستور كرده دراز كند، نسخ و شكسته نستعليق، بدون نام كاتب، ۲ ذى حجه ۱۲۳۴ق، با جداولى در اثناء نسخه، ۷۴ برگ، ۹-۱۱ سطر [فهرست گلپايگانى، جديد].
۴۶۱۵ . مجمع النوافل (فارسى)
از: محمد مؤمن بن عبد الرضا موسوى بفرويى يزدى خطيب (قرن ۱۱ق)
رسالهاى است در كيفيت نماز هاى نافله شبانه روز و ذكر بعضى از تعقيبات مأثوره، شامل يك مقدمه و پنج باب و خاتمه . تاريخ اتمام تأليف در پايان نسخه چنين بيان شده است: «اليوم الثانى من الشهر الثانى من السنة السادسة من العشر الثالث من القرن الاول من المائة الحادية عشر من هجر». و گويا منظور از آن ۲ صفر ۱۰۲۶ ق مىباشد .
[ تراثنا: ۵۲/۱۱۵]
آغاز: الحمد لله الذى دلنا على جادة النجاة.
نسخهها:
۲۸۱۴۷ ـ قم، قائنى: ۲۷۵، آغاز: برابر نمونه، محمد مؤمن بن عبد الرضا موسوى بفروئى يزدى (مؤلف)، ۱۰۳۶ق] مجله تراثنا: ۵۲/۱۱۵].
۴۶۱۶ . مجموع الدعوات (فارسى)
از: مؤلف ناشناخته
رساله مفصلى است در بيان دعاها و اعمالى كه براى دفع آفات و بليات و روا شدن حاجات مفيد هستند ، مؤلف از اقبال سيد بن طاووس، مصباح كفعمى و عدة الداعى ابن فهد حلى نقل ميكند و كتاب را در چهارده باب قرار داده ، با اين