۱۰ / ۳ ـ ۴
وفا به پيمان
۱۹۱۹.امام على عليه السلام :اى مردم! به درستى كه وفا ، همزاد راستى است ، و هيچ سپرى بازدارنده تر از آن نمى شناسم . آن كه از چگونگى رستاخيزْ آگاه شود ، دغلكارى نكند . در زمانه اى به سر مى بريم كه بسيارى از مردمان ، دغلكارى را زيركى دانسته اند و نادانان ، آنها را چاره انديشى خوانند .
۱۹۲۰.امام على عليه السلام :برترين [ خصلت] مسلمانى ، وفا به پيمان هاست .
۱۹۲۱.امام على عليه السلامـ در سفارش نامه اش به مالك اشتر ـ: اگر با دشمنت پيمانى بستى يا به او امان دادى ، به عهد خويش وفا كن و آنچه بر ذمّه دارى ، ادا نما ، و خود را چون سپرى ، برابرِ پيمانت قرار ده ؛ چرا كه مردم ، بر هيچ چيز از واجب هاى خدا ، همچون بزرگ شمردن وفاى به عهد ، سختْ هم داستان نباشند ، با هواهايى گونه گون و رأى هاى مخالف يكديگر كه دارند ؛ و مشركان نيز جدا از مسلمانان ، وفاى به عهد را لازم مى شمردند ، بدان جهت كه زيانِ فرجام ناگوار پيمان شكنى را به دوش كشيدند . پس در آنچه به عهده گرفته اى ، خيانت مكن و پيمانى را كه بسته اى ، مشكن ، و دشمنت را مفريب كه جز نادانِ بدبخت ، بر خدا جرئت نورزد ، و خداوند ، پيمان و ذمّه خود را امانى قرار داده ، و از روى رحمت خويش آن را ميان بندگان ، همگانى كرده است و آن را چون حريمى استوار ساخته ، تا در سايه اش بيارامند و بدان پناه بَرَند . پس در پيمان ، خيانت ، فريب و مكر ، راه ندارد .
و پيمانى مبند كه در آن براى بهانه تراشى جايى گذارى ، و پس از استوارى عهد و پيمان ، براى بر هم زدن آن ، به عبارت هاى دو پهلو تكيه مكن ؛ و مبادا سختى پيمانى كه بر عهده ات افتاده ، تو را وا دارد كه به ناحق ، آن را بر هم زنى ؛ چرا كه شكيبايى در كار دشوارى در آن ، كه اميد به گشايش دارى و پايان نيكويش را انتظار مى كشى ، بهتر است از پيمان شكنى اى كه از پيامدهايش هراس دارى ؛ و [ بپرهيز] از اين كه خداوند ، تو را بازخواست كند و در دنيا و آخرت نتوانى درخواست بخشش كنى .
