۵ / ۱۴
جلوگيرى از دست و دل بازى در اموال عمومى
۱۵۳۷.امام على عليه السلام :سخاوتمندى زمامداران در اموال عمومى مسلمانان ، ستم و عهدشكنى است .
۱۵۳۸.امام على عليه السلامـ از سخن وى با عبداللّه بن زمعه كه از پيروان او بود و در دوران خلافتش بر وى وارد شد و از او درخواست مالى كرد ـ: اين مال ، نه از آنِ من است و نه از آنِ تو ؛ بلكه غنيمتِ مسلمانان است كه در سايه شمشيرها به دست آمده است . اگر در جنگ با آنان شريك بودى ، تو نيز به اندازه آنها سهم دارى ؛ وگرنه ، دستاورد آنان ، براى غير دهان هايشان نيست .
۱۵۳۹.دعائم الإسلام :[ على عليه السلام ] نشسته بود و مالى را ميان مسلمانان قسمت مى كرد . پيرمردى كهن سال ، كنارش ايستاد و گفت : اى اميرمؤمنان! من پيرمردى كهن سالم ، چنان كه مى بينى ، و برده اى مُكاتَب ۱ هستم . از اين مال به من كمك كن . فرمود : «به خدا سوگند ، اين ثروت ، دست رنج من نيست . ارث پدرم هم نيست ؛ ليك ، امانتى است كه براى نگهدارى به من سپرده شده و من به صاحبانش بر مى گردانم ؛ امّا بنشين» .
پيرمرد نشست و مردم ، گرداگرد امير مؤمنان بودند . به آنان نظر افكند و فرمود : «خداى بيامرزد كسى كه پيرمرد كهن سال سنگين بار [بدهكار بابت مكاتب بودن] را يارى رساند!»
مردم ، شروع به كمك كردن كردند .
