۲۱۰۰.امام على عليه السلامـ از سخنرانى اش درباره طلحه و زبير ، پيش از جنگ جمل ـ: شگفتا از همراهى آن دو با ابو بكر و عمر و ستم آنان بر من ، با آن كه مى دانند كه من كم تر از آن دو نيستم . و اگر بخواهم بگويم، مى گويم. معاويه براى آنان از شام ، نامه اى نوشت و آن دو را فريفت و آن دو نفر از من كتمان كردند و بيرون رفتند و براى بى خِرَدان چنين وا نمود كردند كه خونخواهى عثمان مى كنند.
۳ / ۲
آغاز اختلاف
۲۱۰۱.الإمامة والسياسة:گفته اند زبير و طلحه ، پس از انجام دادن بيعت ، نزد على عليه السلام آمدند و گفتند : اى اميرمؤمنان! آيا مى دانى بر چه چيزى با تو بيعت كرديم؟
على عليه السلام فرمود : «آرى ، بر پيروى و اطاعت و بر همان چه كه با ابو بكر، عمر و عثمان ، بيعت كرديد».
گفتند : خير . ما با تو بيعت كرديم كه شريك تو در حكومت باشيم.
على عليه السلام فرمود : «خير ؛ ولى شما شريكيد در سخن ، پايدارى و كمك در ناتوانى ها و كجى ها».