۵۱۷۶.امام على عليه السلام:[خدا] به دعاى كسى كه او را مى خوانَد ، پاسخ مى دهد و به بنده اش روزى مى رساند و به او مهر مى ورزد و داراى لطف و مهربانىِ پنهان و غلبه نيرومند است.
۵۱۷۷.امام على عليه السلامـ در ديوان منسوب به ايشان ـ:
خداى را چه مِهرهاست نهان كه /
نهانش از فهم زيرك ، پوشيده است.
و چه بسيار آسانى كه در پىِ دشوارى است /
و اندوه دل دردمند ، بگشوده است.
و چه بسيار كارى كه صبح تو را بيازارد /
و در شام به تو شادمانى آورَد .
و چون حادثه سختى روى داد ، بى تابى مكن /
كه خداى راست بسى لطفِ پنهان .
۵۱۷۸.امام حسن عليه السلام:پروردگار ما با لطف پرورگارى اش لطيف است.
۵۱۷۹.امام صادق عليه السلام:ما خدا را از اين رو «لطيف» مى ناميم كه موجود ريز آفريده است و بدان ، آگاهى دارد؛ موجودى همچون پشه و مورچه و كوچك تر از آن دو كه به خاطر كوچكىِ چشم و گوش و پيكرش، با چشم و عقل ، درك نمى شود و از كوچكى آن، نر از ماده، و نوزاد از پدر پير ، تشخيص داده نمى شود. پس چون ظرافت چنين موجودى را در كوچكى اش، و دارا بودن عقل و شهوت ، جفتگيرى، گريز از مرگ، مراقبت از فرزند ، و شناخت يكديگر مى بينيم، و نيز ظرافت موجوداتى را كه در قعر درياها و پهنه آسمان و دشت ها و بيابان هايند ، و موجودات ريزى كه در منازل ماست، و اين كه سخنان يكديگر را مى فهمند و مقصود فرزندانشان را فهميده ، براى آنها غذا و آب مى برند، مى بينيم ، پى مى بريم كه آفريدگار اينها ، لطيف است و لطيف بودن او به معناى آفريدن موجودات لطيف و ريز [و به كار بردن ظرافت در آفرينش آنها] است.
