579
دانش نامه عقايد اسلامي ج4

فصل دهم: موانع معرفت خدا

۱۰ / ۱

بدى ها

قرآن

«سپس، عاقبت كسانى كه زشتكارى كردند، تكذيب آيات الهى وبه مسخره گرفتن آنها بود» . ۱

«حقّا كه دل هايشان از دستاوردها (گناهانشان) زنگار گرفته است . حقّا كه در آن روز، از پروردگارشان محجوب باشند» .

حديث

۳۸۶۸.الكافىـ به نقل از محمّد بن يزيد رفاعى كه سند حديث را به امير مؤمنان مى رساند ـ: از امير مؤمنان، راز وقوف در كوه [عرفات] را پرسيدند كه: چرا اين وقوف، در حرم مكّه قرار داده نشد ؟
فرمود: «چون كعبه، خانه اوست و حرم، دروازه او . پس چون حاجيان قصد درآمدن بر او كردند ، آنان را بر دروازه نگاه داشت تا گريه و زارى كنند» .
گفته شد: پس چرا مشعر الحرام در حرم است؟
فرمود: «چون وقتى اجازه ورود به آنها داد ، آنان را بر پرده دوم نگاه داشت و چون گريه و زارى آنان در آن جا به طول كشيد ، به آنان اجازه نزديك آوردن قربانى شان را داد و چون از كارِ قربانى و تقصير، فارغ شدند و بدان از گناهانى كه حجاب ميان آنان و پروردگارشان شده بود ، پاك شدند ، به آنان اجازه زيارت باطهارت را داد .

1.الفاظ و تركيب نحوى آيه ، تاب دو معنا را دارد كه يكى را به جهت مناسبت با مقصود مؤلّف در متن ترجمه آورديم و ديگر معناى آن كه شايد با سياق آيات ديگر سازگارتر باشد، چنين است: «سپس، عاقبت بدكاران ، بدتر بود ؛ زيرا آنان، آيات الهى را تكذيب كردند و آنها را به مسخره گرفتند» . گفتنى است اين دو نظر، از دير زمان تاكنون ميان مفسّران و مترجمان رواج داشته است . (م)


دانش نامه عقايد اسلامي ج4
578

الفصل العاشر: موانع معرفة اللّه

۱۰ / ۱

السَّيِّئاتُ

الكتاب

«ثُمَّ كَانَ عَـقِبَةَ الَّذِينَ أَسَــئواْ السُّوأَى أَن كَذَّبُواْ بِـئايَـتِ اللَّهِ وَ كَانُواْ بِهَا يَسْتَهْزِءُونَ » . ۱

«كَلاَّ بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكْسِبُونَ * كَلاَّ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ» . ۲

الحديث

۳۸۶۸.الكافي عن محمّد بن يزيد الرفاعي رفعه :إِنَّ أَميرَ المؤمِنينَ عليه السلام سُئِلَ عَنِ الوُقوفِ بِالجَبَلِ ، لِمَ لَم يَكُن فِي الحَرَمِ ؟
فَقالَ : لِأَنَّ الكَعبةَ بَيتُهُ وَالحَرَمَ بابُهُ ، فَلَمّا قَصَدوهُ وافِدينَ وَقَفَهُم بِالبابِ يَتَضَرَّعونَ .
قيلَ لَهُ : فَالمَشعَرُ الحَرامُ لِمَ صارَ فِي الحَرَمِ ؟
قالَ : لِأَنَّهُ لَمّا أَذِنَ لَهُم بِالدُّخولِ وَقَفَهُم بِالحِجابِ الثّاني ، فَلَمّا طالَ تَضَرُّعُهُم بِها أَذِنَ لَهُم لِتَقريبِ قُربانِهِم ، فَلَمّا قَضَوا تَفَثَهُم ۳ [ و] ۴ تَطَهَّروا بِها مِنَ الذُّنوبِ الَّتي كانَت حِجابا بَينَهُم وبَينَهُ أَذِنَ لَهُم بِالزِّيارَةِ عَلَى الطَّهارَةِ . ۵

1.الروم : ۱۰ .

2.المطفّفين : ۱۴ و ۱۵ .

3.التَّفَث : هو ما يفعله المحرم بالحجّ إذا حلّ ، كقصّ الشارب والأظفار ، ونتف الإبط ، وحلق العانة . وقيل : هو إذهاب الشعث والدَّرَن والوسخ مطلقا (النهاية : ج ۱ ص ۱۹۱) .

4.سقط ما بين المعقوفين من المصدر وأثبتناه من بقية المصادر .

5.الكافي : ج ۴ ص ۲۲۴ ح ۱ ، تهذيب الأحكام : ج ۵ ص ۴۴۸ ح ۱۵۶۵ ، كتاب من لا يحضره الفقيه : ج ۲ ص ۱۹۷ ح ۲۱۲۹ من دون إسنادٍ إلى المعصوم، علل الشرائع: ص ۴۴۳ ح ۱ عن الإمام الصادق عليه السلاموكلاهما نحوه؛ شعب الإيمان : ج ۳ ص ۴۶۸ ح ۴۰۸۴ عن عبدالرحمن بن أحمد بن عطيّة نحوه ، كنز العمّال : ج ۵ ص ۲۸۲ ح ۱۲۸۹۸ .

  • نام منبع :
    دانش نامه عقايد اسلامي ج4
    سایر پدیدآورندگان :
    محمّد محمّدى رى‏شهرى، با همکاری: رضا برنجكار، ترجمه: عبدالهادى مسعودى، مهدى مهریزى، على نقى خدایارى، محمّد مرادی و جعفر آریانی
    تعداد جلد :
    10
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1385
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 66426
صفحه از 604
پرینت  ارسال به