دسته پنجم ، رواياتى اند كه حجاب هاى خداوند متعال را به حجاب هاى نورانى و ظلمانى تقسيم كرده اند . پيش از اين ، به معناى احتمالىِ حجاب هاى نورانى ۱ اشاره شد ؛ امّا مقصود از حجاب هاى ظلمانى ، ظاهرا زنگارهايى است كه در اثرِ كارهاى ناشايست بر ديده دل مى نشيند و مانع خداشناسى مى گردد ، چنان كه در قرآن كريم آمده :
«كَلاَّ بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا يَكْسِبُونَ * كَلاَّ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئذٍ لَّمَحْجُوبُونَ . ۲ هرگز ! بلكه دستاوردشان بر دل هايشان زنگار مى نهد. هرگز ! آنان در آن روز از پروردگارشان محجوب اند» .
شرح اين موانع، در فصل دهم خواهد آمد . خواجه حافظ شيرازى، با اشاره به اين حجاب ها مى گويد :
جمال يار ندارد نقاب و پرده، ولى
غبار رَه بنشان تا نظر توانى كرد.
توضيح علاّمه مجلسى درباره روايات حُجُب
علاّمه مجلسى رحمه الله در تبيين روايات مورد بحث مى نويسد :
تحقيق، آن است كه اين اخبار را ظَهر و بطنى است و هر دو درست . ظاهرِ روايات ، اين است كه خداى سبحان، همان گونه كه عرش و كرسى را بدون نياز به آن دو آفريد . همين گونه برايشان پرده و حجاب و سراپرده آويخت و آنها را