۱۵۱۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر بنده اى كه خداوند به وى نعمتى دهد و آن را بر او كامل گرداند و سپس نيازى از مردم بر وى عرضه كند و او اظهار ملالت نمايد ، آن نعمت را در معرض نابودى قرار داده است .
۱۵۱۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :همانا خداى را دسته هايى از بندگانند كه به ايشان نعمت بخشيده تا آن را در منافع بندگان ديگر مصرف كنند و آن چه را كه بذل و بخشش كنند ، برايشان ماندگار فرمايد ؛ اما هرگاه از بخشش آن خوددارى ورزند ، آن را از ايشان مى ستاند و به ديگران مى سپارد .
۱۵۱۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :از وام دادن خمير مايه نان ابا نكنيد ؛ كه اين كار فقر مى زايد .
۱۵۱۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :نان ندادن به ديگران ، بركت را از ميان مى برد .
۱۵۱۸.امام على عليه السلام :هر كه نعمت هاى خدا بر وى فراوان شود ، نيازهاى مردم نيز به سوى او بسيار گردد . پس اگر كسى براى خدا به انجام وظيفه خود برخيزد ، آن مال را دوام و ماندگارى بخشيده ؛ و اگر به اداى وظيفه اش برنخيزد ، آن را در معرض تباهى و نيستى قرار داده است .
۱۵۱۹.امام على عليه السلام :همانا نيازهاى مردم كه به شما عرضه مى شود ، نعمتى از سوى خدا براى شما است ؛ پس آن را غنيمت شمريد و از آن ملول نگرديد ، مبادا كه نعمت به عذاب تبديل شود .