۱۴۶۲.امام على عليه السلام :هنگام توانگرى ، سرمستى نكن و به گاه سخت حالى ، سست و ناتوان مباش .

۱۴۶۳.امام على عليه السلام :هر كه [توانگرى] يابد ، گردن كشى كند .

۱۴۶۴.امام على عليه السلام :از سرمستى توانگرى ، به خدا پناه بريد ؛ كه آن را مستى اى است كه بس دير بهبود يابد .

۱۴۶۵.امام على عليه السلام :غرورِ برخاسته از توانگرى ، سبب سركشى است .

۱۴۶۶.امام على عليه السلام :اگر يكى از شما ثروتمند گشت ، هرگز مبادا كبر و غرورش را بيفزايد و از خاندانش فاصله گيرد .

۱۴۶۷.امام على عليه السلام :فخرفروشى به گاه توانگرى ، ذلت در فقر را افزون مى كند .

۱۴۶۸.امام على عليه السلام :انسان در سه حال دچار تغيير مى شود: نزديكى به حاكمان ، سلطه يافتن بر حكومت ، و توانگرى پس از فقر . اگر كسى در اين سه حال تغيير نكند ، داراى عقلى استوار و خويى سالم است .

۱۴۶۹.امام على عليه السلام :سرمستىِ توانگرى ، نعمت را سلب مى كند و كيفر را جلب مى نمايد .

۱۴۷۰.امام سجاد عليه السلامـ در دعايش ـ: بار خدايا! بر محمّد و خاندانش درود فرست . . . و بستان از من آن دارايى را كه برايم گردنكشى و خودبينى آورد و مرا به ستمگرى كشاند يا در پى آن ، به سركشى گرفتار گردم .

۱۴۶۲.عنه عليه السلام :لا تَكُن عِندَ النَّعماءِ بَطِرا ، ولا عِندَ البَأساءِ فَشِلاً . ^۱

۱۴۶۳.عنه عليه السلام :مَن نالَ استَطالَ . ^۲

۱۴۶۴.عنه عليه السلام :اِستَعيذوا بِاللّهِ مِن سَكرَةِ الغِنى ؛ فَإِنَّ لَهُ سَكرَةً بَعيدَةَ الإِفاقَةِ . ^۳

۱۴۶۵.عنه عليه السلام :غُرور الغِنى يوجِبُ الأَشَرَ . ^۴

۱۴۶۶.عنه عليه السلام :لا يَزدادَنَّ أحَدُكُم كِبرا وعِظَما في نَفسِهِ ونَأيا عَن عَشيرَتِهِ ، إن كانَ موسِرا فِي المالِ . ^۵

۱۴۶۷.عنه عليه السلام :الزَّهوُ فِي الغِنى يُبَذِّرُ الذُّلَّ فِي الفَقرِ . ^۶

۱۴۶۸.عنه عليه السلام :المَرءُ يَتَغَيَّرُ في ثَلاثٍ : القُربِ مِنَ المُلوكِ ، وَالوِلاياتِ ، وَالغَناءِ مِنَ الفَقرِ ؛ فَمَن لَم يَتَغَيَّر في هذِهِ فَهُوَ ذو عَقلٍ قَويمٍ وخُلقٍ مُستَقيمٍ . ^۷

۱۴۶۹.عنه عليه السلام :البَطَرُ يَسلُبُ النِّعمَةَ ، ويَجلِبُ النِّقمَةَ . ^۸

۱۴۷۰.الإمام زين العابدين عليه السلامـ في دُعائِهِ ـ: اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِهِ . . . وَازوِ عَنّي مِنَ المالِ ما يُحدِثُ لي مَخيلَةً ، أو تَأَدِّيا إلى بَغيٍ ، أو ما أتَعَقَّبُ مِنهُ طُغيانا . ^۹