۱۲۴۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس هنگام ورود به خانه اش سوره توحيد را بخواند ، فقر از ساكنان آن و نيز همسايگانش رخت بربندد .

۱۲۴۲.مستدرك الوسائل از سهل بن سعد ساعدى :يكى از انصار نزد پيامبر صلى الله عليه و آلهآمد و از فقر و تنگدستى به وى شكايت آورد . رسول خدا صلى الله عليه و آله به وى فرمود : «هر گاه به خانه درآيى ، اگر كسى در آن باشد ، سلام ده ؛ و اگر كسى نباشد ، بر من درود فرست و سوره توحيد را يك بار بخوان» . آن مرد چنين كرد و خداوند بر وى روزى فراوان فرو فرستاد و چندان برايش گشايش فراهم آورد كه همسايگانش را نيز بهره مند كرد .

۱۲۴۳.امام على عليه السلام :. . . و بايد هنگام ورود به خانه اش سوره توحيد را بخواند ؛ كه همانا اين كار فقر را مى راند .

۱۲۴۴.امام على عليه السلام :خانه اى كه در آن قرآن خوانده شود و از خدا ياد گردد ، بركتش افزون گردد و فرشتگان در آن حضور يابند و شيطان ها از آن دور گردند و آن خانه براى آسمانيان پرتو افشاند ، همان گونه كه ستارگان براى زمينيان نورافشانى كنند ؛ و خانه اى كه در آن قرآن خوانده نشود و از خدا ياد نگردد ، بركتش اندك شود و فرشتگان از آن دورى گزينند و شيطان ها در آن حضور يابند .

۱۲۴۱.عنه صلى الله عليه و آله :مَن قَرَأَ «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» حينَ يَدخُلُ مَنزِلَهُ ، نَفَتِ الفَقرَ عَن أهلِ ذلِكَ المَنزِلِ وَالجيرانِ . ^۱

۱۲۴۲.مستدرك الوسائل عن سهل بن سعد الساعديّ :جاءَ رَجُلٌ مِنَ الأَنصارِ إلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله ، فَشَكا إلَيهِ الفَقرَ وضيقَ المَعاشِ ، فَقالَ لَهُ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله : إذا دَخَلتَ بَيتَكَ فَسَلِّم إن كانَ فيهِ أحَدٌ ، وإن لَم يَكُن فيهِ أحَدٌ فَصَلِّ عَلَيَّ وَاقرَأ «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» مَرَّةً واحِدَةً . فَفَعَلَ الرَّجُلُ ، فَأَفاضَ اللّهُ عَلَيهِ رِزقا ، ووَسَّعَ عَلَيهِ حَتّى أفاضَ عَلى جيرانِهِ . ^۲

۱۲۴۳.الإمام عليّ عليه السلام: ... وَلِيَقرَأ «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» حينَ يَدخُلُ مَنزِلَهُ ؛ فَإِنَّهُ يَنفِي الفَقرَ . ^۳

۱۲۴۴.عنه عليه السلام :البَيتُ الَّذي يُقرَأُ فيهِ القُرآنُ ويُذكَرُ اللّهُ عز و جل فيهِ تَكثُرُ بَرَكَتُهُ ، وتَحضُرُهُ المَلائِكَةُ ، وتَهجُرُهُ الشَّياطينُ ، ويُضيءُ لِأَهلِ السَّماءِ كَما تُضيءُ الكَواكِبُ لِأَهلِ الأَرضِ ؛ وإنَّ البَيتَ الَّذي لا يُقرَأُ فيهِ القُرآنُ ولا يُذكَرُ اللّهُ عز و جل فيهِ تَقِلُّ بَرَكَتُهُ ، وتَهجُرُهُ المَلائِكَةُ وتَحضُرُهُ الشّياطينُ . ^۴