نمى خورد ^۱ ؛ زيرا با ايمان به اين كه خداوند روزى اش را تضمين كرده ، در طلبش تلاش مى كند ، همان گونه كه حرص نيز نمى ورزد و خود را در كام خطرها و رنج ها و سختى ها بيش از حدى كه روا است ، نمى اندازد ؛ بلكه به زندگى كريمانه قناعت مى كند ^۲ و نيز هر چه را از حدّ نيازش فراتر باشد ، انفاق مى نمايد كه اين ، خود ، مايه شكوفايى اقتصاد در سطح جامعه و هم خدمتى به همه انسان ها است . ^۳
بار خدايا! ما را از شكر نعمتت غافل مگردان ، نه آن گونه كه شكوه دنيا ما را بفريبد و زيبايى هاى زيورش فريفته مان سازد ، و نه به گونه اى كه دست رنجمان كفافمان نباشد و دلِ ما از اندوه آن پُر شود . و بدين سان از بدانِ آفريدگانت بى نيازمان ساز ، و به خشنودى خود نايل فرما .
خداوندا ! اين خدمت نيز از ما بپذير و ذخيره زندگىِ جاويد ما گردان اى كسى كه بدى ها را به نيكى مبدّل مى سازى ، اى مهر ورزترين مهرورزان .