۹۴.امام صادق عليه السلامـ درباره سخن خداى كه «من شما را در خوشى و آسايش مى بينم» ـ: قيمتِ [كالاها در ميان ]ايشان پايين بود .
۹۵.تفسير طبرى از ابن عبّاس :[درباره آيه] «من شما را در خوشى و آسايش مى بينم» ] ابن عبّاس [گفته است: ]مراد] پايين بودنِ قيمت ها است ؛ [و درباره آيه] «و بر شما از عذاب روزى فراگير مى ترسم» [ابن عبّاس] گفته است: [مراد ]بالا بودن قيمت ها است .
۹۶.الكافى از فضيل از امام باقر عليه السلام :«هر آينه ، آن گاه كه انسان گناهى را مرتكب مى شود ، روزى از او روى مى گرداند» . آن گاه ، امام اين آيه را تلاوت فرمود: «ما آن ها [اهل مكّه] را بيازموديم [= به آن ها نعمت داديم ، ولى كفر ورزيدند] ، چنان كه خداوندانِ آن بوستان را آزموديم ؛ آن گاه كه سوگند خوردند كه هر آينه بامداد پگاه [پنهان از مستمندان] ميوه آن را خواهيم چيد * و نگفتند : اگر خداى خواهد * پس شبانگاه كه خفته بودند ، آفتى از سوى پروردگارت بر گِردِ آن [بوستان ]بگرديد» .
۹۷. تفسير القرآن العظيم از جهم از ابراهيم : خداوند به يكى از پيامبران بنى اسرائيل وحى كرد كه به امّتش بگويد : «هر مردمِ آبادى اى يا اعضاى خانه اى كه نخست خداى را فرمان مى برند و سپس به نافرمانىِ خدا روى مى آورند ، بى گمان ، خداوند آن چه را آنان مى پسندند به آن چه نمى پسندند ، تغيير مى دهد» . سپس [آن پيامبر] گفت: تأييد اين سخن ، در كتاب خداى چنين است: «همانا خداوند آن چه را گروهى دارند [از نعمت ها] ، دگرگون نمى كند تا آن گاه كه آن چه را در خودشان است [= صفات و اعمال خود را ]دگرگون كنند» .
