۸۳۲.امام على عليه السلامـ در نكوهشِ ياران سركش خود ـ: آيا مايه شگفتى نيست كه معاويه سركشان بى سر و پا را فرا مى خوانَد و آنان بدون دريافت كمك و بخشش ، او را پيروى مى كنند ، و من شما را كه باقى مانده [امّت ]اسلام و بازمانده مردميد ، دعوت مى كنم و كمك و بخشش مى دهم ، امّا از گرد من پراكنده مى شويد و از من سرپيچى مى كنيد؟!
۸۳۳.امام على عليه السلامـ درباره گروهى از مردم مدينه كه به معاويه پيوستند ـ: عدل را شناختند و آن را ديدند و شنيدند و دريافتند ؛ و دانستند كه نزد ما ، مردم در [گرفتنِ ]حق برابرند ، امّا به سوى منافع خود گريختند . پس از رحمت خداوند دور باشند و هلاكت از آنِ ايشان باد!
