۶۵۷.امام على عليه السلام :مالى كه پيش از مرگ مصرف كرده اى ، از آنِ مالكان آن اموال شده است ؛ و مالى كه براى پس از مرگ مى نهى ، از آنِ وارثان خواهد شد ؛ و آن چه همراه تو است ، جز فريفتگى راهى به آن ندارى . چه مايه در پى دنيا مى كوشى؟ چه مايه [دنيا را ]مى چَرى؟ آيا مى خواهى خود را فقير و جز خودت را توانگر سازى؟
۶۵۸.امام على عليه السلامـ در نامه اش به زياد بن اَبيه ـ: اسراف را رها كن و ميانه روى پيش گير ؛ امروز در انديشه فردايت باش ؛ از مال به اندازه ضرورت ، نگهدار و زياده آن را براى روز نيازمندى ات [ آخرت] روانه ساز [ انفاق كن] .
۶۵۹.امام على عليه السلام :هر كس خداوند به او مالى دهد ، بايد آن را به خويشاوندان برساند ؛ مهمانى هاى نيكو دهد ؛ اسير و گرفتار را از بند برهانَد ؛ تنگدست و وامدار را بهره بخشد ؛ به اميد پاداش ، خويشتن را بر [اداى] حقوق و [تحمّل ]بلاهاى سخت صبور سازد ؛ كه هر آينه دستيابى به اين ويژگى ها ، بهره ور شدن از كرامت هاى دنيايى و فضيلت هاى آخرتى است ، اگر خداى خواهد!
۶۶۰.امام على عليه السلام :مال مايه تباهى و گران جانىِ صاحب خود است ، مگر آن بخش كه [با انفاق] پيش فرستاده شود .
۶۶۱.امام على عليه السلام :بهترين مال آن است كه ياريگرِ نيكى ها باشد .
۶۶۲.امام على عليه السلام :بهترين مال تو آن است كه آبرويت را حفظ كند .
۶۶۳.امام على عليه السلام :هر آينه بهترين مال آن است كه برايت اندوخته و ياد [نيك ]به جا نهد و سپاس و پاداش ارمغانت دهد .
۶۶۴.امام على عليه السلام :بهترين مال تو آن است كه براى برآوردن نيازت يارى ات كند .
