۵۷۵.صحيح المسلم از ابوهريره :پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر پُشته اى گندم برگذشت و دست در آن فرو برد ؛ انگشتش تر شد ؛ فرمود: «اى صاحب گندم! اين تَرى چيست؟» گفت: «اى رسول خدا! آب آسمان بر آن باريده است» . فرمود: «پس چرا آن را بالاىِ گندم ننهاده اى تا مردم ببينندش؟ هر كس فريبگرى كند ، از من نيست» .

۵۷۶.سنن أبي داود از ابوهريره :پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر مردى گذشت كه گندم مى فروخت . از وى پرسيد: «چگونه مى فروشى؟» آن مرد چگونگى را باز گفت . به پيامبر وحى شد كه دستش را در آن گندم فرو بَرَد . پيامبر چنين كرد و ديد كه گندم خيس است ؛ فرمود: «هر كه نيرنگ ورزد ، از ما نيست» .

۵۷۷.كنز العمّال از مكحول :پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به مردى برگذشت كه گندم مى فروخت و خوب و بد را با هم درآميخته بود . پيامبر به وى فرمود: «چرا چنين كرده اى؟» گفت: «مى خواستم رونق بپذيرد» . پيامبر به او فرمود: «هر يك از آن دو را جدا از هم قرار ده . در دين ما فريب راه ندارد» .

۵۷۸.الغارات از حارث :على عليه السلام به بازار درآمد و فرمود: «اى صنف قصّابان! هر يك از شما كه در گوشت بدمد [تا آن را فربه نشان دهد] ، از ما نيست» .

۵۷۵.صحيح المسلم عن أبو هريرة :إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله مَرَّ عَلى صُبرَةِ طَعامٍ ، فَأَدخَلَ يَدَهُ فيها ، فَنالَت أصابِعُهُ بَلَلاً ، فَقالَ : ما هذا يا صاحِبَ الطَّعامِ؟ قالَ : أصابَتهُ السَّماءُ ، يا رَسولَ اللّهِ! قالَ: أفَلا جَعَلتَهُ فَوقَ الطَّعامِ كَي يَراهُ النّاسُ؟! مَن غَشَّ فَلَيسَ مِنّي . ^۱

۵۷۶.سنن أبي داود عن أبو هريرة :إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله مَرَّ بِرَجُلٍ يَبيعُ طَعاما ، فَسَأَلَهُ : كَيفَ تَبيعُ؟ فَأَخبَرَهُ ، فَاُوحِيَ إلَيهِ أن أدخِل يَدَكَ فيهِ ، فَأَدخَلَ يَدَهُ فيهِ ، فَإِذا هُوَ مَبلولٌ ، فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله : لَيسَ مِنّا مَن غَشَّ . ^۲

۵۷۷.كنزالعمّال عن مكحول :مَرَّ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله بِرَجُلٍ يَبيعُ طَعاما قَد خَلَطَ جَيِّدا بِقَبيحٍ ، فَقالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله : ما حَمَلَكَ عَلى ما صَنَعتَ؟ فَقالَ : أرَدتُ أن يَنفُقَ ، فَقالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله : مَيِّز كُلَّ واحِدٍ مِنهُما عَلى حِدَةٍ ؛ لَيسَ في دينِنا غِشٌّ . ^۳

۵۷۸.الغارات عن الحارث :إنَّهُ [ أي عَلِيّا عليه السلام ] دَخَلَ السّوقَ فَقالَ : يا مَعشَرَ اللَّحّامينَ ، مَن نَفَخَ مِنكُم فِي اللَّحمِ ^۴ فَلَيسَ مِنّا .
^۵