۳۰۱.دعائم الإسلام :در جنگ تبوك ، پيامبر صلى الله عليه و آله به جوانى نيرومند برخورد كه شتران فربهى را مى رانْد . ياران پيامبر به وى گفتند : «اى رسول خدا! اگر نيرومندى و چابكى اين جوان و فربهىِ شترانش در راه خدا صرف مى شد ، هر آينه بهتر بود» . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله او را فراخواند و فرمود: «با اين شتران ، در نظر دارى كه چه كنى؟» گفت: «اى رسول خدا! من همسر و خانواده اى دارم . با اين شتران به كسب درآمد مى پردازم تا آنان را از حاجت خواهى نزد مردم بى نياز سازم و بدهى ام را بپردازم» . فرمود: «مباد هدفت جز اين باشد» . گفت: «نه» .
آن گاه كه جوان راهى شد ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «اگر راست گفته باشد ، او را پاداشى است همانند پاداش رزمنده و حج گزارنده و عمره به جاى آورنده» .
۳۰۲.امام على عليه السلام :مؤمن را سه وقت است: وقتى كه در آن ، با پروردگارش مناجات مى كند ؛ و وقتى كه گذران زندگى اش را سامان مى دهد ؛ و وقتى كه از آن چه حلال و زيبا است ، براى خود لذّت برمى گيرد . و خردمند را سزاوار نيست كه جز در پى سه چيز باشد : سامان دادن معيشت ، گام نهادن براى روز قيامت ، يا لذّت برگرفتن از آن چه حرام نيست .
۳۰۳.امام على عليه السلامـ در نامه اش به فرزندش امام حسن عليه السلام ـ: جست و جوى آن چه را حلال و پاك است ، وامگذار ؛ پس چاره اى نيست از آن چه زندگى را كفاف دهد ؛ و زودا كه آن چه برايت مقدّر است ، تو را در رسد .
