۲۲۹.امام على عليه السلام :هر كس سلامت را دوست مى دارد ، فقر را برگزيند و هر كه آسايش را خوش مى دارد ، زهد در دنيا را اختيار كند .
۲۳۰.امام على عليه السلام :بَسا فقر كه به توانگرى جاودان انجامد و بسا توانگرى كه فقرِ هميشگى بر جاى نهد .
۲۳۱.امام على عليه السلام :چه بسا توانگر كه از او بى نيازى جُسته مى شود ؛ و چه بسا فقير كه به او نياز آورده مى شود .
۲۳۲.امام على عليه السلام :فقر ناگوار زيباتر از توانگرى رسواگر است .
۲۳۳.امام على عليه السلام :فقير خرسند از دام هاى ابليس مى رهد ؛ امّا توانگر در آن گرفتار مى شود .
۲۳۴.امام على عليه السلام :صبر ورزيدنِ شكوهمندانه بر فقر ، زيباتر از توانگرىِ خوارگونه است .
۲۳۵.امام على عليه السلام :پيشه ورىِ پاكدامنانه بهتر از توانگرىِ زشت كارانه است .
۲۳۶.امام على عليه السلام :تنگدستىِ انسان بزرگوار نيكوتر از توانگرىِ فرد خسيس و فرومايه .
۲۳۷.امام على عليه السلامـ خطاب به جابر بن عبداللّه انصارى ـ: اى جابر! مايه استوارى دين و دنيا چهار است : عالمى كه به علم خويش عمل كند ؛ نادانى كه از آموختن سر باز نزند ؛ بخشنده اى كه در احسان بخل نورزد ؛ و فقيرى كه آخرتش را به دنيايش نفروشد . . . و هر گاه توانگر در احسان بخل ورزد ، فقير آخرتش را به دنيايش مى فروشد .
